ERGENLİK VE İLETİŞİM BECERİLERİ

İLETİŞİMİN ÖNEMİ

Değişim…

Beden değişir, arkadaşlar değişir, ilgi alanları değişir.
Ama en çok da ilişki kurma biçimi değişir.

Bir zamanlar her şeyini anlatan çocuk gider,
yerine kapısını kapatan, kısa cevaplar veren,
bazen sert, bazen uzak bir genç gelir.

Şunu bilmek önemli:
Bu her zaman bir kopuş değildir.

Çoğu zaman bu, kim olduğunu anlamaya çalışan birinin yeniden yapılanmasıdır.

Ergen için görülmek ve anlaşılmak çok kritiktir.
Ama bunu isterken bile çoğu zaman nasıl isteyeceğini bilemez.

Bazen susar.
Bazen karşı çıkar.
Bazen umursamaz görünür.

Aslında aradığı şey şudur:
“Beni, beni olduğum halimle kabul ediyor musun?”

Yetişkinler hayat tecrübesine güvenir.
“Ben senin yaşındayken…” diye başlayan cümleler kurar.

Fakat ergen için mesele geçmiş değil,
şu an yaşadığı duygudur.

Ve duyulmadığını hissettiğinde iletişim yavaş yavaş kapanır.

Ebeveyn olmak kusursuz olmak demek değildir.
Zorlanmak insani. Yanılmak da.

Ama ebeveynliği geliştiren iki şey vardır:
fark etmek ve istemek.

Belki de sorulabilecek en kıymetli soru şudur:

“Benimle nasıl konuşulsa sana iyi gelirdi?”

Bu soru, kapalı kapıları aralayabilir.

Şunu da unutmamak gerekir:

Ergenler sadece söyleneni değil,
yaşanılanı öğrenir.

Saygıyı görürse saygıyı,
sakinliği görürse sakinliği,
sınırı görürse sınırı içselleştirir.

Bazen değişim konuşarak değil,
davranışın dönüşmesiyle başlar.

Köşe yazılarında keşke daha uzun yazabilsem diyorum.
Ama bu hafta da sonuna geldik.

Sizlere iki önemli hatırlatma bırakmak istiyorum.

İletişimde zorlanma belirtileri

Bağı güçlendiren küçük adımlar

Unutmayalım:

Gençler mükemmel ebeveyn istemez.
Güvenli ebeveyn ister.

Ve güven, her gün kurulan küçük ama tutarlı temaslarla büyür.

Sağlıklı günler.

Etiketler